Dust
(Maastricht / Eiffelgebouw)
Dieter Kiessling (1957, Duitsland) onderzoekt in zijn werk op zorgvuldige wijze en met grote precisie de voorwaarden die ten grondslag liggen aan het creëren van beelden door het gebruik van technische media. Ook bij Dust zien we dit motief terug. Kiessling kiest hier voor een combinatie van een intellectuele benadering en het toeval. Een diaprojector, geplaatst achter een televisiescherm, projecteert de lichtstraal op de achterzijde van de televisie. Een videocamera neemt een deel van de lichtstraal op en zendt deze beelden direct op het televisiescherm uit. Op het scherm zijn de stofdeeltjes te zien die in de ruimte dwarrelen. De heldere vlekjes op de donkere achtergrond doen denken aan de sterrenhemel in het heelal, waarmee het kleinst zichtbare associaties oproept van het allergrootst zichtbare. Dit spel met schaal en perspectief zet je als toeschouwer aan het denken over menselijke waarneming, de mechanismes van reproductie en de constructie van realiteit. Een representatie van een landschap houdt niet op bij wat wij vanuit ons standpunt op aarde kunnen zien.